Boek - Dertien
David Mitchell, Querido Amsterdam 2006, isbn 902147493X
Gelezen: 8.1.2007
Jason Taylor, dertien jaar, door zijn zus steevast "Het Ding" genoemd, worstelt met alles. Zijn familie, zijn school, zijn klasgenootjes, maar vooral met zijn eigen woorden. Hij stamelt en om dat te verbergen is hij voortdurend op zijn hoede voor "Hangman", de oorzaak van zijn gestotter. Hij wringt zich in allerlei bochten om zijn spraakgebrek te verbergen maar wordt daardoor steeds eenzamer. Todat hij ontdekt dat in zijn omgang met woorden niet alleen zijn gebrek zit maar ook zijn kracht.
Mitchell schetst op een zeer vermakelijke en toegankelijke manier de ontwikkeling van een tiener in het begin van de jaren tachtig. Zijn stijl is eenvoudig en helder, maar het wordt nergens een té simpel "coming of age" verhaal. Dat is mede te danken aan het rake tijdsbeeld waarin het verhaal is geplaatst (Het Engeland van Thatcher en de Falklands, Postpunk, generatie X)en de bijna genante precisie waarmee hij de familieverhoudingen in het Taylorgezin schetst.
Hoewel op het eerste gezicht het thema en de uitwerking daarvan vooral jongere mensen zal aanspreken, wordt in het verhaal ook aan volwassenen op een indringende manier een spiegel voorgehouden. Over trouw aan jezelf, passies, angsten, grip krijgen op je eigen werkelijkheid. Kortom over het proces van volwassen worden dat eigenlijk nooit ophoudt. Een boek waarin je opziet tegen de laatste pagina.
Gelezen: 8.1.2007
Jason Taylor, dertien jaar, door zijn zus steevast "Het Ding" genoemd, worstelt met alles. Zijn familie, zijn school, zijn klasgenootjes, maar vooral met zijn eigen woorden. Hij stamelt en om dat te verbergen is hij voortdurend op zijn hoede voor "Hangman", de oorzaak van zijn gestotter. Hij wringt zich in allerlei bochten om zijn spraakgebrek te verbergen maar wordt daardoor steeds eenzamer. Todat hij ontdekt dat in zijn omgang met woorden niet alleen zijn gebrek zit maar ook zijn kracht.Mitchell schetst op een zeer vermakelijke en toegankelijke manier de ontwikkeling van een tiener in het begin van de jaren tachtig. Zijn stijl is eenvoudig en helder, maar het wordt nergens een té simpel "coming of age" verhaal. Dat is mede te danken aan het rake tijdsbeeld waarin het verhaal is geplaatst (Het Engeland van Thatcher en de Falklands, Postpunk, generatie X)en de bijna genante precisie waarmee hij de familieverhoudingen in het Taylorgezin schetst.
Hoewel op het eerste gezicht het thema en de uitwerking daarvan vooral jongere mensen zal aanspreken, wordt in het verhaal ook aan volwassenen op een indringende manier een spiegel voorgehouden. Over trouw aan jezelf, passies, angsten, grip krijgen op je eigen werkelijkheid. Kortom over het proces van volwassen worden dat eigenlijk nooit ophoudt. Een boek waarin je opziet tegen de laatste pagina.
Labels: boek

0 Comments:
Een reactie plaatsen
<< Home