Film - The Illusionist
Tjechiƫ/USA (2006), Neil Burger,1h50min | officiƫle site
Gezien: 14.1.2007, Lux Nijmegen
Is "The Illuisonist" een film over een goochelaar in de problemen of is het een film over de illusies van film? In ieder geval wordt alles uit de kast gehaald om de illusie tot leven te wekken. Kostuums, trucages, aankleding; alles is tot het fijnste detail uitgewerkt en ook niets zal de kijker ontgaan. Bij tijd en wijlen op het kitscherige af.
Het verhaal is sterk, de film is prachtig om naar te kijken. Door al die filmische moderniteit in zo'n oude theatrale setting te plaatsen wordt de illusie alleen maar sterker. Een beetje vergelijkbaar met de effecten die we ook al zagen in de tv-serie Carnivale of in films als Amadeus. Het volks theatrale vaudeville leent zich uitstekend voor meeslepend filmdrama, theater in het theater geeft filmmakers overal een uitweg. Maar juist daardoor is het ook weer niet altijd geloofwaardig. Het verhaal speelt een beetje te gemakkelijk met illusies en dat werkt wat moeilijk voor rationele kijkers. Er blijft soms wat te weinig te raden over.
Krijg er maar eens een vinger achter. Dat probleem had ik als kijker naar de film en dat doet zich binnen de film dus ook voor.
Op het spel van Edward Norton als Eisenheim is weinig aan te merken en dat geldt voor de hele cast. De spanning wordt goed vastgehouden. Maar persoonlijk vond ik dat de film nergens echt een snaar raakt. Of toch wel. Niets is wat het lijkt.
Gezien: 14.1.2007, Lux Nijmegen
Is "The Illuisonist" een film over een goochelaar in de problemen of is het een film over de illusies van film? In ieder geval wordt alles uit de kast gehaald om de illusie tot leven te wekken. Kostuums, trucages, aankleding; alles is tot het fijnste detail uitgewerkt en ook niets zal de kijker ontgaan. Bij tijd en wijlen op het kitscherige af.Het verhaal is sterk, de film is prachtig om naar te kijken. Door al die filmische moderniteit in zo'n oude theatrale setting te plaatsen wordt de illusie alleen maar sterker. Een beetje vergelijkbaar met de effecten die we ook al zagen in de tv-serie Carnivale of in films als Amadeus. Het volks theatrale vaudeville leent zich uitstekend voor meeslepend filmdrama, theater in het theater geeft filmmakers overal een uitweg. Maar juist daardoor is het ook weer niet altijd geloofwaardig. Het verhaal speelt een beetje te gemakkelijk met illusies en dat werkt wat moeilijk voor rationele kijkers. Er blijft soms wat te weinig te raden over.
Krijg er maar eens een vinger achter. Dat probleem had ik als kijker naar de film en dat doet zich binnen de film dus ook voor.
Op het spel van Edward Norton als Eisenheim is weinig aan te merken en dat geldt voor de hele cast. De spanning wordt goed vastgehouden. Maar persoonlijk vond ik dat de film nergens echt een snaar raakt. Of toch wel. Niets is wat het lijkt.
Labels: film

0 Comments:
Een reactie plaatsen
<< Home