Boek - Ziek van Liefde
Ian McEwan, Rainbow Pockets 2005, isbn 9041705805.
Vertaling: Rien Verhoef / Oorsponkelijke uitgave: Enduring Love (1997)
Gelezen: 6.3.2007
Het eerste boek dat ik las van Ian Mcewan was Saturday (Zaterdag) een best spannende thriller over een Huntington patiƫnt die de hoofdpersoon min of meer stalkt. In de eerste bladzijden van Ziek van Liefde barst het van de parallellen met deze latere roman van McEwan. Eerst een tamelijk onschuldige scene waarin de hoofdpersoon zichzelf introduceert. Vervolgens gebeurt er iets in de lucbt en neemt het verhaal snel en spannende wending. De gebeurtenis op zichzelf, een ongeluk met een luchtballon(in Saturday een brandend vliegtuig) is verder niet zo belangrijk maar is de opmaat naar een psychologische thriller waarin Joe Rose wordt gestalkt door in dit geval een godsdienstwaanzinnige. Zijn vrouw Clarissa heeft niet bepaald veel aandacht voor de netelige situatie waarin Rose zich bevindt en door haar afhoudende opstelling ga je ook aan het werkelijkheidsgehalte van de belevenissen van Rose twijfelen. De rest zal ik niet verklappen.
Net als bij Zaterdag valt het me op dat McEwan, die te boek staat als een schrijver van intellectuele thrillers, feitelijk een beetje een kunstje vertoont. Zijn fascinatie voor de psychologie en psychiatrie is op zich prachtig maar in het verhaal worden er wel erg veel en vaak allerlei boekenwijsheden aangehaald. Net als sommige van zijn hoofdpersonen is de schrijver een homo universalis die zich gemakkelijk als historicus, letterkundige, psychiater of natuurkundige presenteert. Er wordt zwaar geleund op een paar bronnen en de puzzle zit knap in elkaar. Maar gegeven ook de pararallel met zijn andere boeken ligt het er voor mij iets te dik bovenop. Daarnaast is het verhaal vooral in zijn detaillering van het gevoelsleven van Rose bij tijd en wijle langdradig en weinig poetisch.
Vertaling: Rien Verhoef / Oorsponkelijke uitgave: Enduring Love (1997)
Gelezen: 6.3.2007
Het eerste boek dat ik las van Ian Mcewan was Saturday (Zaterdag) een best spannende thriller over een Huntington patiƫnt die de hoofdpersoon min of meer stalkt. In de eerste bladzijden van Ziek van Liefde barst het van de parallellen met deze latere roman van McEwan. Eerst een tamelijk onschuldige scene waarin de hoofdpersoon zichzelf introduceert. Vervolgens gebeurt er iets in de lucbt en neemt het verhaal snel en spannende wending. De gebeurtenis op zichzelf, een ongeluk met een luchtballon(in Saturday een brandend vliegtuig) is verder niet zo belangrijk maar is de opmaat naar een psychologische thriller waarin Joe Rose wordt gestalkt door in dit geval een godsdienstwaanzinnige. Zijn vrouw Clarissa heeft niet bepaald veel aandacht voor de netelige situatie waarin Rose zich bevindt en door haar afhoudende opstelling ga je ook aan het werkelijkheidsgehalte van de belevenissen van Rose twijfelen. De rest zal ik niet verklappen.Net als bij Zaterdag valt het me op dat McEwan, die te boek staat als een schrijver van intellectuele thrillers, feitelijk een beetje een kunstje vertoont. Zijn fascinatie voor de psychologie en psychiatrie is op zich prachtig maar in het verhaal worden er wel erg veel en vaak allerlei boekenwijsheden aangehaald. Net als sommige van zijn hoofdpersonen is de schrijver een homo universalis die zich gemakkelijk als historicus, letterkundige, psychiater of natuurkundige presenteert. Er wordt zwaar geleund op een paar bronnen en de puzzle zit knap in elkaar. Maar gegeven ook de pararallel met zijn andere boeken ligt het er voor mij iets te dik bovenop. Daarnaast is het verhaal vooral in zijn detaillering van het gevoelsleven van Rose bij tijd en wijle langdradig en weinig poetisch.
Labels: boek

2 Comments:
wel wat kort door de bocht krekel!
maar ook wel intelligent gelezen
Een reactie plaatsen
<< Home