Boek - Wolkenatlas
David Mitchell, Querido 2005, isbn 9021474913 Vertaling: Aad van der mijn / Oorsponkelijke uitgave: Cloud Atlas (2004)
Gelezen: 22.3.2007
Wolkenatlas is een verzameling verhalen in verschillende genres die door David Mitchell knap door elkaar zijn vervlochten. De compositie die Mitchell daarbij hanteert wordt wel vergeleken met een Matroesjka-pop, maar dat begrijp ik eerlijk gezegd niet. Het is eerder een cirkelcompositie waarbij de beginverhalen pas aan het eind van het boek worden afgewerkt. Er is dus geen sprake van een verhaal waar steeds een laagje wordt afgepeld. Het boek wekt eerder de indruk te bestaan uit een aantal losse verhalen waarin door middel van terugkerende personages een verband is aangebracht. Het lijkt er zelfs op dat het steeds gaat om de ziel van één en hetzelfde personage.
De opzettelijke pauze in enkele verhalen is in het begin een beetje verwarrend, maar alles valt uiteindelijk wel op zijn plek. Vooral in het middendeel dat is geschreven in het Science Fiction Genre, laat Mitchell zien hoe goed hij het verhalen vertellen beheerst, temeer omdat ik helemaal niet van dit genre houd. Knap en virtuoos geschreven.
Jammer dat de weliswaar intelligent in elkaar gestoken overlap tussen verhalen in totaal verschillende genres me toch een beetje in de weg blijft zitten. Je ziet de constructie er een beetje teveel doorheen.
De terugkerende thematiek in alle verhalen is onderdrukking en vlucht. Beginnend in de Stille Zuidzee ergens in het begin van de negentiende eeuw en eindigend in de verre toekomst als de menselijke beschaving bijna tenonder is gegaan. Het boek geeft daarmee een niet echt bemoedigend beeld van de mensheid.
Gelezen: 22.3.2007
Wolkenatlas is een verzameling verhalen in verschillende genres die door David Mitchell knap door elkaar zijn vervlochten. De compositie die Mitchell daarbij hanteert wordt wel vergeleken met een Matroesjka-pop, maar dat begrijp ik eerlijk gezegd niet. Het is eerder een cirkelcompositie waarbij de beginverhalen pas aan het eind van het boek worden afgewerkt. Er is dus geen sprake van een verhaal waar steeds een laagje wordt afgepeld. Het boek wekt eerder de indruk te bestaan uit een aantal losse verhalen waarin door middel van terugkerende personages een verband is aangebracht. Het lijkt er zelfs op dat het steeds gaat om de ziel van één en hetzelfde personage.De opzettelijke pauze in enkele verhalen is in het begin een beetje verwarrend, maar alles valt uiteindelijk wel op zijn plek. Vooral in het middendeel dat is geschreven in het Science Fiction Genre, laat Mitchell zien hoe goed hij het verhalen vertellen beheerst, temeer omdat ik helemaal niet van dit genre houd. Knap en virtuoos geschreven.
Jammer dat de weliswaar intelligent in elkaar gestoken overlap tussen verhalen in totaal verschillende genres me toch een beetje in de weg blijft zitten. Je ziet de constructie er een beetje teveel doorheen.
De terugkerende thematiek in alle verhalen is onderdrukking en vlucht. Beginnend in de Stille Zuidzee ergens in het begin van de negentiende eeuw en eindigend in de verre toekomst als de menselijke beschaving bijna tenonder is gegaan. Het boek geeft daarmee een niet echt bemoedigend beeld van de mensheid.

1 Comments:
Ik zou graag dit boek hebben. Ik heb het in engels en frans lezen, maar ik kan niet het in vlaams of nederlands vinden. Kan u me zegen waar mag ik het vinden? U kan zie mijn nederlands is niet zo goed, maar dat is waarom ik wil een boek ik ken. Dank u vel. Tjo!
Een reactie plaatsen
<< Home