The Diving Bell and the Butterfly
Frankrijk, Verenigde Staten (2007), Julian Schnabel, 1h52min | Met o.a. Jean-Pierre Cassel, Hiam Abbass, Emmanuelle Seigner, Mathieu Amalric. meer info
Gezien: 14.9.2007, Lux Nijmegen
The Diving Bell and the Butterfly (Le Scaphandre et le papillon) vertelt het waargebeurde verhaal van Jean-Dominique Bauby, de hoofdredacteur van de Franse Elle, die door een beroerte volledig verlamd raakt. Het verhaal begint op het moment dat Jean-Do uit zijn coma ontwaakt, dit wordt door Schnabel prachtig vanuit de hoofdpersoon gefilmd. Eerst zijn de beelden vaag en langzaam ontvouwt het drama zich in het hoofd van Jean-Do. Op een technisch mooi uitgewerkte manier krijg je te zien en te horen hoe de wereld er vanuit de ontwakende comapatiƫnt uitziet. Deze realiseert zich dat ze hem niet kunnen horen als hij spreekt, dat hij niets meer kan bewegen behalve zijn rechterooglid. Maar hoe vertel je het de dokter. Van gevierde man tot kasplantje. Jean-Do legt er zich, gesteund door zijn liefdevolle verzorgsters niet bij neer. Als blijkt dat hij nog kan communiceren door met zijn ooglid te knipperen neemt hij zich voor om zijn toezegging een boek te schrijven gestand te doen. Dat gaat uiteindelijk een jaar en drie maanden duren. Enkele maanden na het gereedkomen van het boek overlijd Bauby.
Julian Schnabel is er in geslaagd om van een uiterst zwaar en ook verteltechnisch moeilijk onderwerp - een hoofdpersoon die alleen met zijn oog kan knipperen - een uiterst geslaagde film te maken. De compositie klopt gewoon overal: je wordt volledig opgenomen in het perspectief van Bauby zonder dat het vermoeiend wordt. Hij laat in korte flashbacks perfect zien hoe het leven en het karakter van Bauby er vroeger uitzagen. Maar nergens wordt het sentimenteel. The Diving Bell is bovendien een erg mooie film waarin erg op de details is gelet. De muziek, de aankleding, de abstracte intermezzo's van instortende ijsbergen. Het is allemaal prachtig om mee te maken.
Gezien: 14.9.2007, Lux Nijmegen
The Diving Bell and the Butterfly (Le Scaphandre et le papillon) vertelt het waargebeurde verhaal van Jean-Dominique Bauby, de hoofdredacteur van de Franse Elle, die door een beroerte volledig verlamd raakt. Het verhaal begint op het moment dat Jean-Do uit zijn coma ontwaakt, dit wordt door Schnabel prachtig vanuit de hoofdpersoon gefilmd. Eerst zijn de beelden vaag en langzaam ontvouwt het drama zich in het hoofd van Jean-Do. Op een technisch mooi uitgewerkte manier krijg je te zien en te horen hoe de wereld er vanuit de ontwakende comapatiƫnt uitziet. Deze realiseert zich dat ze hem niet kunnen horen als hij spreekt, dat hij niets meer kan bewegen behalve zijn rechterooglid. Maar hoe vertel je het de dokter. Van gevierde man tot kasplantje. Jean-Do legt er zich, gesteund door zijn liefdevolle verzorgsters niet bij neer. Als blijkt dat hij nog kan communiceren door met zijn ooglid te knipperen neemt hij zich voor om zijn toezegging een boek te schrijven gestand te doen. Dat gaat uiteindelijk een jaar en drie maanden duren. Enkele maanden na het gereedkomen van het boek overlijd Bauby.Julian Schnabel is er in geslaagd om van een uiterst zwaar en ook verteltechnisch moeilijk onderwerp - een hoofdpersoon die alleen met zijn oog kan knipperen - een uiterst geslaagde film te maken. De compositie klopt gewoon overal: je wordt volledig opgenomen in het perspectief van Bauby zonder dat het vermoeiend wordt. Hij laat in korte flashbacks perfect zien hoe het leven en het karakter van Bauby er vroeger uitzagen. Maar nergens wordt het sentimenteel. The Diving Bell is bovendien een erg mooie film waarin erg op de details is gelet. De muziek, de aankleding, de abstracte intermezzo's van instortende ijsbergen. Het is allemaal prachtig om mee te maken.
Labels: film

0 Comments:
Een reactie plaatsen
<< Home