Film - Mio Fratello e figlio unico

IT (2007), Daniel Luchetti, 1h48min | Met o.a. Elio Germano, Riccardo Scamarcio, Angela Finocchiaro, meer info
Gezien: 7.3.2008, Focus Arnhem

---

Schitterend portret van de broers Accio en Manrico Benassi. Accio lijkt een schlemiel en bekeert zich in zijn tegendraadsheid tot het fascisme. Manrico, de mannetjesputter, manifesteert zich steeds meer als extreem socialist. Groter verschil kan er tussen broers niet bestaan. Luchetti laat prachtig zien hoe binnen één gezin karakters bijna noodlottig uit elkaar groeien als gevolg van hun gevecht om ouderlijke genegenheid, dat nogal onverschillig wordt beantwoord. Op het moment dat er voor de bijna volwassen zoons een vrouw ten tonele verschijnt, Fransesca, gaat het gevecht tussen de broers steeds meer over het winnen van haar liefde en genegenheid. Daarbij zien we subtiel hoe het jeugdige fascisme van Accio steeds meer gerelativeerd wordt en Manrico's socialistische strijd steeds verbetener vorm aanneemt.
De film laat zich qua opzet en thematiek goed vergelijken met La Meglio Gioventù. Dat geldt ook voor de manier waarop een tijdsbeeld van Italië wordt geschetst. Ik vond vooral de manier waarop de tegenstelling tussen fascisme en socialisme wordt neergezet erg verfrissend. Luchetti lijkt geen zwart wit stelling te nemen. Vanuit het perspectief van de sociale omstandigheden van beide broers lopen de overtuigingen nog niet eens zover uit elkaar. Als kijker kun je geen partij kiezen. Langzaam zien we hoe het botte fascistische geweld sneuvelt in zijn eigen domheid en wordt vervangen door beredeneerd socialistisch terrorisme. Van de liefde blijft uiteindelijk weinig over. De vervulling van materiële verlangens; een nieuw flatje voor de krotbewoners is uiteindelijk het enige dat overblijft.