Boek - De helaasheid der dingen

Dimitri Verhulst | Amsterdam: Contact (2006), 239 pgs., isbn 9025427731

Gelezen 26.7.2008

---

In De helaasheid der dingen keert Verhulst terug naar zijn geboortegrond in Reetveerdegem. We maken kennis met zijn vader, Pierre, die zijn paar uur oude zoontje in een postzak op zijn fiets langs alle kroegen van het dorp rijdt om hem aan zijn vrienden te tonen; zijn grootmoeder, wier nachtrust al te vaak verstoord wordt door de politie als die weer eens een van haar dronken zonen thuis komt afleveren: en niet te vergeten de werkloze nonkels Potrel, Witten en Zwaren, voor wie een wereldkampioenschap zuipen het hoogst haalbare is en die leven volgens het adagium 'God schiep de dag en wij slepen ons erdoorheen'.
De verteller - lees Verhulst - is in dit verhaal nadrukkelijk als slachtoffer en mededader aanwezig maar ontwikkelt zich ondertussen ook tot een verteller op afstand. Verhulst laat zo op een prachtig subtiele manier zien hoe hij zich langzaam ontworstelt aan een lot, ontwikkelt tot beschouwer, zonder uit het oog te verliezen dat deze afkomst wezenlijk deel uitmaakt van hemzelf. Met of zonder moraal, de helaasheid der dingen is een hilarisch, vermakelijk maar ook inktzwart verhaal. Ze bestaan deze mensen en je kunt er vreselijk plezier mee hebben. Hoewel ik met zijn oma wel echt medelijden heb gehad.