Film - Angel

Frankrijk, Groot-Brittannië, België (2007), Francois Ozon,2h14min | Met o.a. Romola Garia, Charlotte Rampling, Lucy Russell, Michael Fassbender. Meer info
Gezien: 30.5.2007, Lux Nijmegen

---

Melodrama (gebaseerd op Angel van Elizabeth Taylor) Op het eerste gezicht kitscherig verhaal over een schrijfster uit de lagere klasse met een enorme ambitie die succesvol wordt maar niet echt wordt geaccepteerd in de betere kringen totdat ze rijk is. Die in een kasteel gaat wonen en alle kapsones vertoont die je in een dergelijk verhaal mag verwachten. Ozon maakt er een waar spektakel van, een lust voor het oog, maar niet echt veel diepgang.
Toch zitten er voldoende lagen in de film om te boeien. De overdreven camp-achtige aankleding en het extreem voorspelbare verloop van het verhaal zijn storend totdat je gaat beseffen dat je op het verkeerde been wordt gezet en ondanks de ogenschijnlijke oppervlakkigheid meegesleept wordt in het drama van Angel. Angel kan ook bekeken worden als een uit de hand gelopen droom van de schrijfster, een verzonnen verhaal dat voor de ogen van de kijker werkelijkheid wordt en dat de hoofdpersoon van de film langzaam verteert.
Mooi toch wel. Fijne film voor de winteravond

Boek -Tirza

Arnon Grunberg, Nijgh & Van Ditmar 2006, isbn 9038827261.
Gelezen: 1.6.2007

---

Er zijn dus mensen die beweren dat Arnon Grunberg de beste Nederlandse schrijver van dit moment is. En dat vinden ze definitief na het lezen van Tirza. Ocharm Nederlandse literatuur.
Tirza is het verhaal van Jörgen Hofmeester, redacteur op een uitgeverij en een man met obsessies. Aanvankelijk vooral voor zijn huis en geld en later in het verhaal vooral voor zijn dochter en Schiphol. Hoewel in alles een onaantrekkelijke man, slaagt Jörgen er toch in om heerlijk wild om zich heen te neuken, zelfs met de vrouw die hem eigenlijk haat. Ook slaagt hij er goed in om zich als onuitstaanbaar personage overal redelijk te handhaven, zelfs in de dorre woestenij van Namibië op stap met een minderjarig zwerfkind.
Goed, Grunberg kan schrijven en wie zich door de grote hoeveelheid Japanse hapjes, gegrillde sardines en Italiaanse Gewürztraminer weet heen te worstelen, wacht een stevige plot. Maar een hoogtepunt zou ik het niet durven noemen. Daar is het verhaal te gekunsteld voor en bovendien bij tijd en wijle ook veel te langdradig. Ronduit ergerlijk vind ik het feit dat er voortdurend seksscenes met de haren worden bijgesleept. Zijn deze een uiting van een tamelijk gefrustreerde schrijver of gewoon een manier op populair te worden bij de jongere lezer? In het laatste geval zou er zeker een pagina of honderd in het boek geschrapt moeten worden. Dat zou het boek sowieso verteerbaarder maken.