Film - Lady Chatterley

FR (2006), Pascale Ferran, 2h38min | Met o.a. Marina Hands, Jean-Louis Coulloc'h, Hyppolyte Girardot, Hélène Alexandris | naar het boek van D.H. Lawrence meer info
Gezien: 6.1.2008, Lux Nijmegen

---

Lady Chatterley, naar het boek van D.H. Lawrence, behoeft weinig uitleg. Rijke jongedame met invalide man zoekt bevrediging bij jachtopziener van lage komaf en daar bloeit iets moois uit op, maar dat kan eigenlijk niet. (sorry voor de korte samenvatting). De remake in filmvorm wordt door Ferran gelegitimeerd met het verhaal dat deze versie is gebaseerd op een vroege versie van de roman onder de titel John Thomas (what's in a name) en Lady Jane, die pas na zijn dood publiek werd. Daarin meer nadruk voor natuurschoon, tederheid en ontluikende sexuele verlangens. Inderdaad meer natuurschoon, maar het verhaal in de film is nagenoeg hetzelfde als eerdere versies. Hooguit wat simpeler. Maar dat kan ook aan de regisseur liggen.
Persoonlijk vond ik het na alle juichende recensies nogal tegenvallen. Lady Jane en John Thomas hadden best wel pret in de bosjes, maar het verhaal blijft erg hangen in een herhaling van alweer een stiekem uitstapje uitmondend in een potje tederheid en ontluiking. Ik had zelfs het idee dat zich gaande de film een paadje in het struikgewas begon te vormen. Voeg bij dit redelijk eendimensionale verhaal de beperkte wisselingen van plaats en een ook al niet zo verdoorgevoerde uitdieping van karakters en je houdt een film over die bij lange niet kan tippen - ja zelfs trekken van een low budget productie heeft - aan alle prachtige kostuumdrama's die we de laatste jaren hebben gezien.

Theater - Wuivend graan

Wim T. Schippers (tekst) NL (2007) | Productie:
Hummelinck Stuurman theaterproducties | regie: Titus Tiel Groenestege | Kees Hulst, Titus Muizelaar, Randy Fokke, Raymonde de Kuyper e.a. Website
Gezien: 9.1.2008, Schouwburg Arnhem

---

Wat doen wij ertoe; ethiek in het licht van de evolutie. Een oveheadprojectie kondigt deze lezing aan in een theaterzaal waarin de lichten nog niet gedoofd zijn. Spreker is de eminente wetenschapper Henrik van Woerdekom. Maar eerst krijgen we een inleiding van de voorzitter van de organiserende vereniging die zich met veel omhaal verontschuldigd voor het feit dat de eigenlijke inleider op de lezing verstek heeft laten gaan. Wat volgt is een hilarische lezing over alles die vooral geïnterrumpeerd wordt door moeder van Woerdekom, mevrouw van Woerdekom, ex mevrouw van Woerdekom en dochter van Woerdekom. Een ontregelende mix van familiedrama en symposiumbeleving. Navertellen heeft geen zin want deze voorstelling kun je alleen beleven zoals geldt voor zo'n beetje al het werk van Wim T. Schippers. Vreselijk gelachen en waarschijnlijk veel niet begrepen.

Op reis - Cuba

18 dagen Cuba rondreis 13.12.2007 - 30.12.2007

---

Een prachtige en onvergetelijke rondreis door Cuba van oost naar west. Een land van beschaafde armoede en vergane glorie in de ban van de socialistische revolutie. Lees Flopke op Cuba voor impressies en foto's.

Boek - On the Road

Jack Kerouac | De ongecensureerde jubileumeditie | Amsterdam : De Bezige Bij(2007), 336 pgs., vertaling Guido Golüke, isbn 9789023426387

Gelezen 25.12.2007

---

On the Road is nog steeds een zeer leesbare pageturner, zeker als je zelf On the Road bent. Het hele gevoel dat het boek uitstraalt, de karakters, de archetypen; ik wist niet dat er zo'n oerbron bestond voor het puberale hippiedom. Verslaving aan het zoeken naar kicks. De vroege uitwassen daarvan gepersonifieerd in de junk Burroughs en zijn entourage. De romantiek van dronkenschap, sex, roes en baldadigheid komt verbluffend samen in dit boek.
Wat me ook trof is dat de - soms wat aangezette - antiburgelijkheid vanuit ons huidige perspectief zo kinderachtig overkomt. Dat is misschien ook waarom boeken als Ik Jan Cremer zo ver achterhaald zijn.
On the Road moet je zeker lezen in het perspectief van de tijd dat het populair was, maar vergeet ook niet dat het verhaal vlak na de oorlog speelt. Het is een boek uit de jaren vijftig terwijl we geneigd zijn het te lezen als een jaren zestig verhaal.
De figuren in het boek komen soms op me over als een soort intellectuele Hells Angels, legitieme outcasts. On the Road is natuurlijk ook het boek dat de losgeslagen moraal van WOII-veteranen weergeeft. Dat is nergens heel expliciet, maar het zijn vooral de figuren die Jack op zijn reis toevallig tegenkomt, de lifters en de gekken, die het boek ook een bittere ondertoon meegeven. Dat zijn de werkelijke losers. Want de hoogbegaafde thrill-seekers bellen over het algemeen naar moeders als het geld op is. Uitzondering daarop is ADHD klant Neal Cassady, de werkelijke hoofdpersoon in het verhaal. Hij moet echt stelen om te overleven, zowel in materieel als sociaal opzicht eigent hij zich de wereld toe omdat hij anders niets krijgt. Wonderbaarlijk daarbij is dat de heren soms wel erg ver komen op een lege tank benzine en dat ze voor ervaren drinkers met zijn allen wel erg dronken kunnen worden van een enkele fles drank, maar dat geeft het boek ook wel de flair van het in een ruk op een rol geschreven verhaal (de scroll version). Het is duidelijk dat het losgeslagen en onconventionele gedrag van Cassady in On the Road steeds de grens markeert tussen high en low culture, met Kerouac zelf als degene die tussen beide werelden probeert te balanceren, maar wat mij betreft is vanaf de eerste letters duidelijk dat hij aan de veilige kant gaat landen. Je bent schrijver of je bent het niet.