Krekel

Thomas Rosenboom - Zoete Mond

2009-11-04T21:00:00.002+01:00

Als Arnhemmer ben je natuurlijk extra nieuwsgierig naar een roman die zich in je eigen territorium afspeelt. Van de voorgaande Rosenboom romans was Publieke Werken best verteerbaar en zou je Gewassen Vlees in al zijn onverteerbaarheid nog als een groeiproces kunnen beschouwen. De langverwachte nieuwe roman Zoete Mond werd flink onthaald door de literaire pers en dan zijn de verwachtingen hoog. Ook al omdat ik het best kan waarderen als een "geaccepteerd" schrijver de tijd durft te nemen.
Die barenstijd moet voor Rosenboom nogal een worsteling zijn geweest. Zelden heb ik me zo verbaasd, geërgerd en opgewonden over een boek als dit. Dan zou je kunnen zeggen: "het heeft je geraakt en dat is een literaire kwaliteit", maar die vlieger gaat hier echt niet op. Dit verhaal is een opeenstapeling van obsessieve humorloosheid, een vat vol flauwe en eindeloos herhaalde vondsten. De bijelkaar gesprokkelde inspiratiebronnen; De witte Walvis, Dokter Vlimmen en Kees de Tippelaar, vormen een aardige compositie, maar geloofwaardig wil het in de verste verte maar niet worden. Een recensent schrijft dan: "Meer dan in enig andere Rosenboom-roman is herhaling als literaire strategie benut." Ja, dat dankt je de koekkoek. Als lezer ben je dan wel mooi de klos met een figuur als Jan de Loper en zijn flauwe grappen. Ik vrees dat het nog heel lang gaat duren voordat ik nog eens een Rosenboom ga lezen en het zou me ook niets verbazen als het nog heel lang gaat duren voordat er nog eens een nieuwe roman van zijn hand verschijnt.

Ondertussen gezien, gelezen, geweest

2009-11-04T20:27:00.004+01:00

Het was een mooie zomer, te mooi om te bloggen en voor je het weet is Krekel zo dood als een pier. Een update uit het geheugen gegrist:

Gelezen
Thomas Mann - De Toverberg
Gebrand Bakker - Juni
Tommy Wieringa - Joe Speedboat
Richard Yates - Revolutionary Road en Verhalen
Julian Barnes - Arthur and George

Gezien
Jane Campion - Bright Star
Stephen Frears - Cheri
Ashton Brothers - Charlatans, a medicine show
Wim Helsen - Het uur van de prutser
Toneelgroep Oostpool - Los
Toneelgroep Oostpool - Wachten op Godot
Nationaal toneel - Equus
Felix van Groeningen - De helaasheid der dingen

En ook nog heerlijk gegeten tussendoor.
Om maar eens wat te noemen. Binnenkort: hoe Thomas Rosenboom de weg kwijtraakte

The Wrestler

2009-03-12T21:51:00.003+01:00

Sterke Pastiche op de wereld van Hulk Hogan. Kermis met bloed en pijn ter vermaak van de dommen. Het verval van de worstelaar op leeftijd ook fysiek in het echt en onecht verbeeld door Rourke.

The Wrestler (2008)
Focus Arnhem | Darren Aronofsky | USA | 111 min
Met: Mickey Rourke als Randy 'The Ram' Robinson en Marisa Tomei als Cassidy

Op het lezersbal, arnhem 2009

2009-03-07T20:30:00.000+01:00

[2379]
Originally uploaded by GeeSpot1

Heel erg literaar lezersbal bij Dudok in Arnhem. Met echte schrijvers en heel veel middelbare dichteressen

Slumdog Millionaire (2008)

2009-02-21T21:38:00.003+01:00

Gezien: 21 februari, Lux Arnhem

Spannend maar ook heftig spektakel in Bijna Bollywood traditie. Vaak ten onrechte aangekondigd als feelgood movie.

info:Slumdog Millionaire (2008)

The secret agent - Joseph Conrad

2009-01-31T21:20:00.004+01:00

The secret agent: "Mr Verloc, the secret agent, keeps a shop in London's Soho where he lives with his wife Winnie, her infirm mother, and her idiot brother, Stevie. When Verloc is reluctantly involved in an anarchist plot to blow up the Greenwich Observatory things go disastrously wrong, and what appears to be 'A Simple Tale' proves to involve politicians, policemen, foreign diplomats and London's fashionable society in the darkest and most surprising interrelations.

Meer informatie
The secret agent
Door Joseph Conrad
Gepubliceerd door Collector's Library, 2005
ISBN 1904919472, 9781904919476
336 pagina's"

Beminde - Toni Morrison

2009-01-22T21:34:00.004+01:00

285 pagina's | Uitgeverij Prometheus | december 2003
ISBN-13: 9789046140345

Een vreemde, intrigerende roman. Het verhaal speelt rond 1874, met flashbacks naar gebeurtenissen tussen 1840 en 1864. Deze zijn zo kunstig in het verhaal verweven, dat men zich de overgangen van de ene naar de andere tijd nauwelijks realiseert. Het perspectief verandert: steeds andere personen treden op de voorgrond. Het is een boek dat, ook al door zijn sterke poetische inslag, of in een adem uitgelezen wordt, of terzijde gelegd. Door een dochter de keel af te snijden shockeert de ontsnapte slavin Sethe een slavenjager zodat hij haar en de andere kinderen vrij laat. Sethe weet echter pas echt de vrijheid te verkrijgen als haar dode dochter, die als spook terugkeert, definitief wordt verdreven doordat Sethe zich op de toekomst gaat richten in plaats van op het gewelddadige, verdrietige verleden. De schrijfster, zelf Black-American, wekt niet alleen de problematiek, de gedachtewereld en de moed van de Amerikaanse negerbevolking uit de 19e eeuw tot leven, maar ook de kleine, pijnlijke vernederingen en de kleine vreugden uit het dagelijkse leven. De schrijfster kreeg de Nobelprijs voor literatuur 1993. Pocketeditie; kleine letter, krappe marge. In 1998 verfilmd met Oprah WInfrey in de hoofdrol.

(Biblion recensie, Redactie)

Tentoonstelling - Alberto Giacometti

2009-01-04T15:13:00.003+01:00

Kunsthal | Rotterdam: 18.10.2008 - 8.2.2009.
Gezien 27.12.2008

Prachtige overzichtstentoonstelling waarin je een veel breder beeld krijgt van Giacometti dan de gebruikelijke ijle gebeeldhouwde figuren. Heel bijzonder vond ik dat je op de tentoonstelling ook goed ziet hoe hij als beeldhouwer zijn figuren weet terug te brengen tot bijna tweedimensionale dimensies. Als kijker vul je als het ware zelf de ontbrekende volumes bij de figuren in.

Film - Un conte de Noël

2009-01-04T14:32:00.005+01:00

FR (2008), Arnaud Desplechin, 2hr30min | Met o.a. Catherine Deneuve, Mathieu Amalric, Jean Paul Roussillon. meer info
Gezien: 2 januari 2009, Louis Hardlooper Utrecht

Een van de onbetwiste hoogtepunten van mijn Kerstvakantie. Prachtig onconventioneel verhaal over een familie waarvan je je voortdurend af moet vragen wat hen tot een familie maakt en die het dan toch gezellig willen/moeten hebben met de kerst. Deneuve als moeder Junot zoals altijd onderkoeld maar met een geweldige presence en een wel erg onmoederlijk karakter. Henri, de verloren en verlopen zoon wordt prachtig neergezet door Mathieu Amalric, hij is in alles de dominante oudste zoon die zijn leven helemaal naar gort geleefd heeft, maar komt in het verhaal steeds meer terug als een sterk karakter. In Un Conte de Noël wordt meesterlijk gespeeld met de clichés dei familiebanden omgeven en ze worden ook vrolijk om zeep geholpen. De diepgang in deze film is enorm, al tijdens het kijken zou ik graag even teruggespoeld hebben om sommige monologen beter te begrijpen, echt een film die je vaker moet, maar ook wil, zien. En dat heb ik niet gauw.

Film - Bienvenue chez les chti's

2009-01-04T14:28:00.004+01:00

FR (2008), Dany Boon, 1hr36min | Met o.a. Kad Merad, Dany Boon, Philippe Abrqams. meer info
Gezien: 23 december 2008, Focus Arnhem

Postbeambte wordt weggepromoveerd naar Noord-Frans provinciestadje maar vindt toch zijn draai. Met veel voor ons moeilijk te begrijpen taalgrappen en een flwua relatieproblematieklijntje. Een beetje erg melige film.

Tentoonstelling - De schepping van Melle / Figura Nicolaas Wijnberg

2009-01-04T14:20:00.004+01:00

MMKA | Arnhem: 25.10.2008 - 1.2.2009.
Gezien 28.12.2008

Veel wonderlijke plaatjes met ook veel erotiek en een vis. Ik kende Melle eigenlijk helemaal niet, terwijl het toch heel toegankelijke kusnt lijkt te zijn
De tentoonstelling van Wijnberg sprak me meer aan, maar leek wel een beetje een allegaartje.

Tentoonstelling - Foto: Bert Nienhuis

2009-01-04T14:16:00.003+01:00

Joods Historisch Museum| Amsterdam: 21.12.2008 - 5.4.2009.
Gezien 21.12.2008

Bert Nienhuis fotografeerde onder andere voor de roemruchte kleurenbijlage van Vrij Nederland. Daarnaast op de tentoonstelling portretten van o.a. beroemdheden, politici en schrijvers. Mooi is dat de stijl van de foto's meeverandert met de gefotografeerde onderwerpen. Van de begeleidende praatjes bij de opening helaas niet veel meegekregen want iedereen die was uitgenodigd, was kennelijk ook gekomen, dus nogal druk.

Boek - Het pauperparadijs

2009-01-04T14:11:00.003+01:00

Suzanna Jansen| Amsterdam: Balans (2008), 255 pgs., isbn 979050188210.

Gelezen 26.12.2008

Mooi geschreven en gedegen verhaal over de geschiedenis van de oorspronkelijke landloperskolonie in Veenhuizen. Jansen gaat in het boek op zoek naar haar eigen wortels die over verschillende generaties in Veenhuizen blijken te liggen. Schrijnend is het gegeven dat ook mensen die hier ooit met goede bedoelingen terecht kwamen gaandeweg tot gevangenen van het sociale systeem verwerden. Zelfs wie voor een kwartje geboren werd kon in Veenhuizen gemakkelijk minder dan een stuiver waard worden. Het boek zette me ook erg aan het denken over veel van de arme gezinnen uit mijn eigen jeugd in de Peel. Er moeten daar soortgelijke mechanismen aan ten grondslag hebben gelegen. Met wel het verschil dat men in de Peel weliswaar ook in de armoedeval bleef steken, maar tenminste niet ten prooi viel aan heropvoeders.

Boek - Zoveel water zo dicht bij huis

2008-12-17T20:34:00.005+01:00

Raymond Carver| Amsterdam: Arbeiderspers (1989), 198 pgs., isbn 9029511915. Vertaling: Sjaak Commandeur

Gelezen 15.12.2008

Raymond Carver schetst een wereld die voor veel mensen wellicht vreemd en ver weg is, maar die toch een heel typische snaar raakt die ik alleen bij Amerikaanse auteurs terug vindt. Misschien is het het beeldende, bijna filmische dat je ook beleeft bij het lezen van sommige Faulknerverhalen of bij Richard Yates (Revolutionary Road). Wat gaf mij zo'n zeldzaam plezier in het lezen van deze korte verhalen? Iedere zin zindert en heeft een doel, schept een sfeer die zich aan je opdringt. De personages zijn scherp verbeeld en dragen een lot met zich mee dat weliswaar zwaar is, maar toch met een zekere manmoedigheid gedragen wordt. Dit in tegenstelling tot de verschrikkelijke nietsnutten waarmee de hoofdpersoon doorgaans te leven heeft. Juweeltjes vond ik het titelverhaal en Olifant. Het laatste gaat over een eindeloze stroom familieleden die allemaal voor even geld nodig hebben. De verteller worstelt 15 pagina's lang, vanaf zin 1, met schuldgevoel zonder dat je te weten komt waarom hij zich verplicht voelt aan al deze nietsnutten. Iets vergelijkbaars zien we ook in het verhaal "Dozen" waarin hij worstelt met een moeder die voortdurend wil verhuizen, die een thuis wil en het niet kan krijgen. De kracht van al deze verhalen is, geloof ik, dat er niet wordt toegewerkt naar een ontknoping of een clou, maar dat ze als het ware willekeurige fragmenten zijn uit een uitzichtloos leven. Ik ben benieuwd naar meer.

Boek - De helaasheid der dingen

2008-12-03T21:30:00.004+01:00

Dimitri Verhulst | Amsterdam: Contact (2006), 239 pgs., isbn 9025427731

Gelezen 26.7.2008

In De helaasheid der dingen keert Verhulst terug naar zijn geboortegrond in Reetveerdegem. We maken kennis met zijn vader, Pierre, die zijn paar uur oude zoontje in een postzak op zijn fiets langs alle kroegen van het dorp rijdt om hem aan zijn vrienden te tonen; zijn grootmoeder, wier nachtrust al te vaak verstoord wordt door de politie als die weer eens een van haar dronken zonen thuis komt afleveren: en niet te vergeten de werkloze nonkels Potrel, Witten en Zwaren, voor wie een wereldkampioenschap zuipen het hoogst haalbare is en die leven volgens het adagium 'God schiep de dag en wij slepen ons erdoorheen'.
De verteller - lees Verhulst - is in dit verhaal nadrukkelijk als slachtoffer en mededader aanwezig maar ontwikkelt zich ondertussen ook tot een verteller op afstand. Verhulst laat zo op een prachtig subtiele manier zien hoe hij zich langzaam ontworstelt aan een lot, ontwikkelt tot beschouwer, zonder uit het oog te verliezen dat deze afkomst wezenlijk deel uitmaakt van hemzelf. Met of zonder moraal, de helaasheid der dingen is een hilarisch, vermakelijk maar ook inktzwart verhaal. Ze bestaan deze mensen en je kunt er vreselijk plezier mee hebben. Hoewel ik met zijn oma wel echt medelijden heb gehad.

Boek - Een schitterend gebrek

2008-12-03T21:05:00.003+01:00

Arthur Japin | Amsterdam: Arbeiderspers (2003), 239 pgs., isbn 902952345X

Gelezen 10.11.2008

Lucia wordt als jong meisje verliefd op Giacomo Casanova. Door een vreselijke ziekte slaat Lucia op de vlucht en verdwijnt zij uit het zicht. Na vele omzwervingen vinden de twee elkaar weer in Amsterdam, maar Lucia is inmiddels onherkenbaar voor Casanova. Er onstaat een listig spel van uitdagen en afstoten waarbij Lucia Casanova op de proef stelt en Lucia's nooit afgeronde maar tegelijk onmogelijke liefde voor Casanova voor haar een steeds gevaarlijker beproeving dreigt te worden.
Japin heeft dit gegeven uit de memoires van Casanova op een meesterlijke wijze verwerkt in een Schitterend Gebrek. Het verhaal, dat feitelijk een herbeleving is van de gebeurtenissen die Lucia's vlcuht noodzakelijk maakten, wekt door zijn vorm ook werkelijk de indruk dat de schrijver/verteller al schrijvende reconstrueert wat er achter een kleine passage bij Casanova zit. Stijl en moraal van het verhaal sluiten daarbij naadloos aan bij de tijd waarin het verhaal zich afspeelt. Japin heeft hiermee duidelijk een poging gedaan om ook werkelijk in de stijl van een achttiende eeuwse klassieker te schrijven. Deze "net alsof het een echt klassiek verhaal is" benadering is gelijk ook het enige echte zwakke punt van dit boek. Maar misschien is dat ook wel gewoon de stijl van Japin, om daar een oordeel over te kunnen hebben zou ik meer van hem voor moeten lezen en dat ga ik ook echt wel doen.

Film - Burn after Reading

2008-12-03T20:52:00.004+01:00

USA (2008), Joel en Ethan Coen, 1hr36min | Met o.a. George Clooney, Bradd Pitt, John Malkovitch, Frances MacDormand. meer info
Gezien: 30 october 2008, Rembrandt Arnhem

Een beetje zuur misschien, maar bij zoveel productie gaat er weleens iets minder goed. Burn after Reading mag wat mij betreft in de lijst "Slechtste films tot nu toe van de Coen Brothers". Daarnaast wil ik ook nog even kwijt dat een bezoek aan de Rembrandt Bioscoop een echte bezoeking is. Zelden zag ik onder het mom van een gezellig avondje uit zo'n zielloze zwijnestal.

Boek - Een Akkefietje

2008-12-03T20:28:00.004+01:00

Mark Haddon | Amsterdam: Contact (2006), vertaling: Harry Pallemans , 384 pgs., isbn 9025426670

Gelezen 14.10.2008

George Hall is net met pensioen als hij in een pashokje een rode vlek op zijn been ontdekt. Deze aandoening vormt al snel een onrustbarende obsessie die George langzaam gek dreigt te maken. Ondertussen desintegreert ook zijn directe omgeving. Zijn vrouw Jean gaat vreemd, zijn dochter Katie wil trouwen met de verkeerde man en zijn zoon wordt door zijn vriend verlaten. In de aanloop naar het huwelijk van Katie ontstaat een chaotische situatie die nog eens versterkt wordt door het steeds vreemdere gedrag van George.
Na The Curious Incident With the Dog in the Night-Time, Haddon's fabuleuze debuut, is een Akkefietje een veel minder indrukwekkend verhaal. De frisse en onbevangen stijl van Haddon legt het in Een Akkefietje af tegen een overmaat van voorspelbaarheid. Het verhaal is geconstrueerd als een slaande deuren komedie en als je je daaraan eenmaal gaat storen - waarom zegt George nooit echt wat er aan de hand is - gaat de lol er een beetje van af. Hoewel je de climax al van mijlenver aan ziet komen, hoop je dat het verhaal ooit nog eens een verrassende wending gaat nemen. Ondanks dat het boek heerlijk wegleest blijft toch het gevoel dat Een Akkefietje een Niemandalletje is. Dat is jammer na zo'n veelbelovend debuut.

Film - Aanrijding in Moscou

2008-10-28T20:27:00.006+01:00

BE (2008), Christophe van Rompaey, 1hr42min | Met o.a. Barbara Sarafiani, Jurgen Delnaet, Johan Heldenbergh. meer info
Gezien: 25 october 2008, Focus Arnhem

Verrassende en enorm aanstekelijke romantische komedie. Van Rompaey laat zien dat je met veel liefde voor het vak, een goed verhaal en weinig middelen een prachtige film kunt maken. Bijzonder is dat de Film consequent in Vlaams dialect wordt gesproken. Ondertiteling in het Nederlands is dus niet overbodig.
Matty veroorzaakt een lullige aanrijding met Johnny de vrachtwagenchauffeur (Johnny del camione amaroso). Na een flinke scheldpartij slaat bij Johnny de vonk over, maar Matty - man ervandoor met midlifecrisis, puberende dochter - moet er vooralsnog niets van hebben. Wat volgt is een prachtig opgebouwd kat en muisspel tussen een twijfelende maar hunkerende Matty en een vasthoudende Johnny.
Het verhaal is gesitueerd in een Gentbrugse volkswijk, in sommige scenes lijkt er zelfs in live situaties gefilmd, en samen met het gesproken dialect brengt je dat heel dichtbij de werkelijkheid. Maar nergens ligt het er te dicht bovenop. En het is niet alleen oppervlakkige humor, maar ook heel herkenbaar leed. Dat is overigens niet in het minst te danken aan de voortreffelijke casting en de geweldige prestatie van Barbara Sarafian als Matty. Mike Leigh in België, echt een aanrader.

Boek - De avonturen van Augie March

2008-10-21T17:43:00.004+02:00

Saul Bellow | Bussum : Agathon (2006), vertaling: Anneke van Huisseling, Sjaak Commandeur en Rien Verhoef, 558 pgs., isbn 9026951965

Gelezen 22.10.2008

Vanuit de tuinen van de villa Borghese in Rome blikt Augie March terug op zijn vroege jeugd en jong volwassenheid. Een verslag van een zoektocht naar "een lot dat goed genoeg is" waarin Augie zich eigenlijk voortdurend overgeeft aan de wensen en grillen van anderen, zijn broer, zijn bazen, zijn minnaressen, en ondertussen toch steeds zijn eigen keuzes maakt. Of maken anderen de keuzes voor hem. Eigenlijk lijkt het er niet toe te doen of je lot je karakter is of je karakter je lot. Hij leeft het leven en dat is bepaald niet saai. Mooi aan de figuur Augie March is dat hij in tegenstelling tot veel figuren in avonturenromans echt geen held is en vol is van existentiële twijfel die niet anders kan dan de koers varen die hij vaart. Hij moet daarvoor veel incasseren en bereikt misschien niet waar hij van droomt. Maar zo gaat het. En wat zijn de alternatieven in de jaren van de depressie in Chicago? Bellow laat haarfijn zien waar het menselijk tekort de uiterlijke welvaart en de succesverhalen van de wel geslaagde mensen overvleugelt. Augie March doet ondertussen wat hem gegeven is. Prachtig boek.

Boek - Nachttrein naar Lissabon

2008-10-21T17:06:00.004+02:00

Pascal Mercier | Amsterdam : Wereldbibliotheek (2006), vertaling: Gerda Meijerink, 414 pgs., isbn 9028421017

Gelezen 15.6.2008

Mooie vertelling vol existientiële levensvragen, maar soms wel erg veel puzzels die blijken te kloppen. Wel een stuk verteerbaarder dan Perlmanns zwijgen.

Film - Caos calmo

2008-08-28T21:10:00.007+02:00

IT (2007), Antonio Luigi Grimaldi, 1hr45min | Met o.a. Nanni Moretti, Valeria Golino, Alessandro Gassman. meer info
Gezien: juli 2008, Lux Nijmegen

Sandro Veronesi schreef het verhaal van Pietro Paladino, die het verlies van zijn vrouw op een schijnbare kalme manier verwerkt, het boek werd zeer getrouw aan het verhaal verfilmd door Antonio Luigi Grimaldi.Dat is wonderlijk want hoewel ik het boek met heel veel plezier gelezen had, had ik het idee dat zo'n verhaal, dat zich vooral wachtend in een auto afspeelt nauwelijks verfilmbaar zou zijn. Daarin is Grimaldi geweldig geslaagd, het beeld maakt het verhaal zelfs realistischer en indringender

Pietro is gelukkig getrouwd en vader van de 10 jarige Claudia. Op een dag sterft zijn vrouw terwijl hij het leven van een andere vrowu aan het reden is. Vanaf dat moment is niets meer hetzelfde. Dag en nacht is Pietro er voor zijn dochter, ook op het schoolplein als ze voor het eerst weer naar school gaat. Het wachten wordt afgewisseld met zaken en bezoekjes van collega's, vrienden en vreemden die gaandeweg gewend lijken te raken aan de situatie en er ogenschijnlijk ook weinig moeite mee hebben dat Pietro zich alleen nog met zijn dochter wil bezighouden. Hoewel een wonderlijk verhaal, blijf je voortdurend met beide benen op de grond door de harde zekelijkheid van Pietro's werk bij een fuserende televisiemaatschappij die een mooi contrast vormt met zijn doorleefde en gede in beeld gebrachte gevoelswereld.

Film - Happy Go Lucky

2008-06-19T20:56:00.003+02:00

UK (2008), Mike Leigh, 2h10min | Met o.a. Sally Hawkins, Alexis Zegerman, Eddie Marsan. meer info
Gezien: 15.6.2008, Focus Arnhem

Mike Leigh kennen we van vaak wat sombere films in fijne Engelse mist- en regentinten. Met Happy-Go_lucky gooit hij het over een totaal andere boeg. Een feest van kleur en blijdschap. Maar de boodschap is niet zo oppervlakkig als het op het eerste gezicht lijkt. Poppy, fenomenaal en sterk aangezet gespeeld door Sally Hawkins, is een alleenstaande dertiger met een baan als onderwijzeres. Maar Poppy is vooral blij met het leven dat ze leidt. Niet ongecompliceerd, maar wel met een enorme optimistische instelling. Haar omgeving begrijpt dat niet altijd even goed, ze zijn gewoon niet gewend aan gelukkige mensen en ze verdenken haar van domheid en naïviteit. Leigh laat haarscherp zien dat sommige mensen geen talent hebben voor geluk. Misschien is dat de boodschap van deze vreselijk originele film.

Theater - De drie mannen van Ypsilanti

2008-06-15T15:04:00.005+02:00

Peter de Graef (tekst) B (2005) | Productie:
Oostpool | door: Ali Ben Horsting, Erik Whien, Michel Sluijsmans, Flip Filz Website
Gezien: 7.6.2008, Expeditie Oostpool Sonsbeek Arnhem

Amerika, 1947. In het stadje Ypsilanti worden proefnemingen gedaan met drie mannen die zich reincarnaties van Jezus wanen. Bij een onderlinge confrontatie verklaren ze elkaar voor gek.'' Vanuit dit gegeven schreef Peter de Graef De drie mannen van Ypsilanti. Een krankzinnige en liefdevolle komedie over drie broers in een te klein huis op zoek naar realiteit. 'Dit is toneel, Wim!.. Dat mag je niet vergeten.. Wim?' Tot zover de folder, ik kan er maar een ding aan toevoegen: krankzinnig, liefdevol, maar waar gaat het eigenlijk over?

Film - Paris

2008-06-15T14:48:00.003+02:00

FR (2008), Ceric Klapisch, 2h10min | Met o.a. Romain Duris, Juliette Binoche, Albert Dupontel, Karin Viard, François Cluzet, Fabrice Luchini, Gilles Lellouche, Mélanie Laurent, Zinedine Soualem, Julie Ferrier, Sabrina Ouazani. meer info
Gezien: 2.6.2008, Focus Arnhem

Prachtige film. Niemand kan zo goed en herkenbaar het dagelijkse leven filmen als Klapisch. Met af en toe een verrassende en bizarre twist. Ik heb er niets aan toe te voegen. Gewoon mooi en ontzettend Parijs.