Boek - De avonturen van Augie March
Saul Bellow | Bussum : Agathon (2006), vertaling: Anneke van Huisseling, Sjaak Commandeur en Rien Verhoef, 558 pgs., isbn 9026951965
Gelezen 22.10.2008
Vanuit de tuinen van de villa Borghese in Rome blikt Augie March terug op zijn vroege jeugd en jong volwassenheid. Een verslag van een zoektocht naar "een lot dat goed genoeg is" waarin Augie zich eigenlijk voortdurend overgeeft aan de wensen en grillen van anderen, zijn broer, zijn bazen, zijn minnaressen, en ondertussen toch steeds zijn eigen keuzes maakt. Of maken anderen de keuzes voor hem. Eigenlijk lijkt het er niet toe te doen of je lot je karakter is of je karakter je lot. Hij leeft het leven en dat is bepaald niet saai. Mooi aan de figuur Augie March is dat hij in tegenstelling tot veel figuren in avonturenromans echt geen held is en vol is van existentiële twijfel die niet anders kan dan de koers varen die hij vaart. Hij moet daarvoor veel incasseren en bereikt misschien niet waar hij van droomt. Maar zo gaat het. En wat zijn de alternatieven in de jaren van de depressie in Chicago? Bellow laat haarfijn zien waar het menselijk tekort de uiterlijke welvaart en de succesverhalen van de wel geslaagde mensen overvleugelt. Augie March doet ondertussen wat hem gegeven is. Prachtig boek.
Gelezen 22.10.2008
Vanuit de tuinen van de villa Borghese in Rome blikt Augie March terug op zijn vroege jeugd en jong volwassenheid. Een verslag van een zoektocht naar "een lot dat goed genoeg is" waarin Augie zich eigenlijk voortdurend overgeeft aan de wensen en grillen van anderen, zijn broer, zijn bazen, zijn minnaressen, en ondertussen toch steeds zijn eigen keuzes maakt. Of maken anderen de keuzes voor hem. Eigenlijk lijkt het er niet toe te doen of je lot je karakter is of je karakter je lot. Hij leeft het leven en dat is bepaald niet saai. Mooi aan de figuur Augie March is dat hij in tegenstelling tot veel figuren in avonturenromans echt geen held is en vol is van existentiële twijfel die niet anders kan dan de koers varen die hij vaart. Hij moet daarvoor veel incasseren en bereikt misschien niet waar hij van droomt. Maar zo gaat het. En wat zijn de alternatieven in de jaren van de depressie in Chicago? Bellow laat haarfijn zien waar het menselijk tekort de uiterlijke welvaart en de succesverhalen van de wel geslaagde mensen overvleugelt. Augie March doet ondertussen wat hem gegeven is. Prachtig boek.Labels: boek klassieken
posted by krekel at 5:43 PM
0 comments
Flags in the dust werd oorspronkelijk gepubliceerd in een sterk bewerkte versie met de titel Sartoris. Het is een boek waar je lekker lang over kunt doen. Het duurde ook best lang voordat ik echt begreep waar het over ging. Flags in the dust is een kaleidoscopische weergave van de ontwikkeling van het geslacht Sartoris. Faulkner lijkt daarbij opzettelijk te spelen met de naamgeving van de hoofdpersonen: John en Bayard Sartoris die in elke generatie net tot een andere tak van de familie behoren. John heeft een zoon Bayard die weer een zoon heeft die John heet. Dezelfde lijn voor de oude Bayard. Allen worstelen met hun status als held of mislukking waarbij het heldendom van de een onmiskenbaar leidt tot het zich mislukt voelen van de ander. Moeilijk te beschrijven omdat zoals vaker bij Faulkner de leeservaring zelf er het meeste toe doet.
On the Road is nog steeds een zeer leesbare pageturner, zeker als je zelf On the Road bent. Het hele gevoel dat het boek uitstraalt, de karakters, de archetypen; ik wist niet dat er zo'n oerbron bestond voor het puberale hippiedom. Verslaving aan het zoeken naar kicks. De vroege uitwassen daarvan gepersonifieerd in de junk Burroughs en zijn entourage. De romantiek van dronkenschap, sex, roes en baldadigheid komt verbluffend samen in dit boek.
De roman van 1927 is de bekendste en meest leesbare van de schrijfster (1882-1941). Poetische beschrijvingen van land, zee, wind wisselen af met de meest minutieuze beschrijvingen van wat de mensen voelen en denken. Virginia Woolf beschrijft het samenzijn van dit gezelschap via de observaties van alle aanwezigen. De onderlinge verhoudingen worden scherp ontleed.
Mosquitoes (1927), Faulkner's tweede roman, wordt over het algemeen beschouwd als zijn mindere werk. Het kostte me inderdaad nogal moeite om deze roman te lezen. Dat heeft vooral te maken met het feit dat je voortdurend geen idee hebt waar het verhaal naartoe gaat. En uiteindelijk gaat het ook niet echt ergens naartoe. Mosquitoes is meer een sfeerschets waarin Faulkner tamelijk hardhandig afrekent met het literaire milieu van New Orleans in de jaren twintig. Om het boek goed te begrijpen moet je op de hoogte zijn met de rol die Faulkner in het begin van zijn carrière zelf speelde en wilde spelen in dit milieu. Want hij was zelf net zo'n poseur als de meeste kunstenaars die in het verhaal figureren. De afrekening volgt op de ervaring van Faulkner dat hij als dichter eigenlijk mislukt was. Zijn eigen pose als verlopen, stille buitenstaander zien we in het verhaal terug in de figuur van de eigengereide beeldhouwer Gordon en in de worstelende dichter Mark Frost.
Noem het overmoedigheid of gekte, maar ik ben dus begonnen Faulkner nu van voor tot achter helemaal in het Engels te lezen. Gelukkig is het verzameld werk betaalbaar voorhanden in de prachtige Library of America serie. Daar kan ik nog jaren mee vooruit!
Winter 1942/1943. De inwoners van Madrid worstelen zich door een moeilijke en onzekere tijd. Een niet onaanzienlijk deel van deze inwoners houdt zich op in koffiehuizen, bars en bordelen. Meestal woekerend met hun laatste peseta's en in de hoop dat iemand nog een redelijke sigarettenpeuk laat liggen. We krijgen een kaleidoscopisch inzicht in de levens van een grote stoet personages. Sommigen vluchtig en terloops figurerend, anderen als een soort rode draad door het verhaal. Hoewel je de Bijenkorf eerder een schets dan een verhaal zou moeten noemen. Er zijn wel enkele centrale figuren zoals Dona Rosa de barvrouw en Martin Marco de verlopen dichter. Maar ze werken niet echt ergens naar toe. Er is nauwelijks sprake van een intrige, wel van oplopende spanning. De karakters zijn niet alleen voorbijgangers, vaak komen ze in verschillende settings terug, maar door de veelheid aan karakters en namen, meer dan 150, is het tamelijk ondoenlijk om de samenhang te zien. Dat hoeft ook niet, want Cela sleept je mee en het beste wat je kunt doen is je mee laten slepen.
Hebben en niet hebben is een van de grote romans uit de jonge jaren van Hemingway. Het is het verhaal van de stoere Harry Morgan die op allerlei manieren aan de kost komt met zijn boot in het gebied tussen Florida en Cuba. Hij rommelt, zoals zo vaak in de verhalen van Hemingway, in de marge van de maatschappij om het hoofd boven water te houden met het smokkelen van drank, mensen, wapens en verder alles wat het daglicht niet kan verdragen.
