culturele attractie - Beeld en Geluid Experience
Instituut voor Beeld en Geluid - Hilversum
Portal Beeld en Geluid
geweest: 28.1.2007
Zonder er vantevoren echt lang over na te denken en verleid door de schitterende beelden van het splinternieuwe gebouw en alle korte impressies bij de opening, togen wij op een druilerige zondagmiddag naar de nieuwste culturele attractie van Nederland. De toegang tot het gebouw dat zowel het Instituut Beeld en Geluid, met haar meer dan 700.000 uur audiovisueel archief, als de attractie "Beeld en Geluid Experience" herbergt, is zonder meer imposant. Eenmaal door de entree, bestijgen we de trappen naar de experience en belanden we in de hel. Wat een ongelooflijke herrie, wat een enorm samenraapsel van flarden beeld en goedbedoelde maar onverstaanbare presentatiezuilen (hier komt de presentatie van de TROS), ervaringszitjes en zo meer. Interactie en nog eens interactie. En ook nog gepersonaliseerd; bij de entree krijg je ring mee waarmee je in de experience persoonlijke dingen kunt doen. Niet dus; na vijf keer de intro door Astrid Joosten (van mijn leeftijd dus) laten we het inloggen met de speciale ring liever maar achterwege. Een heleboel gedoe voor veel geld. Wie dacht dat het huidige televisie-aanbod een zap-hel is, kan hier beleven dat het nog veel erger kan. Na een uur op zoek te zijn geweest naar media-experience, moeten we helaas constateren dat we beter naar de kroeg kunnen gaan voor de interactie. We zijn hier te oud voor, maar wat moeten die kinderen dan met al die oude beelden en spulletjes. Of we zijn hier op het verkeerde moment, hoewel we sterk de indruk hebben dat het de presentaties zelf zijn die elkaar overstemmen en niet de joelende kindertjes.
Wel aardig om te zien dat een groot deel van de bezoekers, net als thuis, vanzelf in de stand wezenloos zappen schiet bij veel "experiences". Kortom: een leuke attractie van en voor radio- en televisiemakers. Misschien moesten ze er maar een Big Brother huis van maken.
Portal Beeld en Geluid
geweest: 28.1.2007
Zonder er vantevoren echt lang over na te denken en verleid door de schitterende beelden van het splinternieuwe gebouw en alle korte impressies bij de opening, togen wij op een druilerige zondagmiddag naar de nieuwste culturele attractie van Nederland. De toegang tot het gebouw dat zowel het Instituut Beeld en Geluid, met haar meer dan 700.000 uur audiovisueel archief, als de attractie "Beeld en Geluid Experience" herbergt, is zonder meer imposant. Eenmaal door de entree, bestijgen we de trappen naar de experience en belanden we in de hel. Wat een ongelooflijke herrie, wat een enorm samenraapsel van flarden beeld en goedbedoelde maar onverstaanbare presentatiezuilen (hier komt de presentatie van de TROS), ervaringszitjes en zo meer. Interactie en nog eens interactie. En ook nog gepersonaliseerd; bij de entree krijg je ring mee waarmee je in de experience persoonlijke dingen kunt doen. Niet dus; na vijf keer de intro door Astrid Joosten (van mijn leeftijd dus) laten we het inloggen met de speciale ring liever maar achterwege. Een heleboel gedoe voor veel geld. Wie dacht dat het huidige televisie-aanbod een zap-hel is, kan hier beleven dat het nog veel erger kan. Na een uur op zoek te zijn geweest naar media-experience, moeten we helaas constateren dat we beter naar de kroeg kunnen gaan voor de interactie. We zijn hier te oud voor, maar wat moeten die kinderen dan met al die oude beelden en spulletjes. Of we zijn hier op het verkeerde moment, hoewel we sterk de indruk hebben dat het de presentaties zelf zijn die elkaar overstemmen en niet de joelende kindertjes.Wel aardig om te zien dat een groot deel van de bezoekers, net als thuis, vanzelf in de stand wezenloos zappen schiet bij veel "experiences". Kortom: een leuke attractie van en voor radio- en televisiemakers. Misschien moesten ze er maar een Big Brother huis van maken.
Labels: niet doen
