Tentoonstelling - Alberto Giacometti

Kunsthal | Rotterdam: 18.10.2008 - 8.2.2009.
Gezien 27.12.2008

---

Prachtige overzichtstentoonstelling waarin je een veel breder beeld krijgt van Giacometti dan de gebruikelijke ijle gebeeldhouwde figuren. Heel bijzonder vond ik dat je op de tentoonstelling ook goed ziet hoe hij als beeldhouwer zijn figuren weet terug te brengen tot bijna tweedimensionale dimensies. Als kijker vul je als het ware zelf de ontbrekende volumes bij de figuren in.

Tentoonstelling - De schepping van Melle / Figura Nicolaas Wijnberg

MMKA | Arnhem: 25.10.2008 - 1.2.2009.
Gezien 28.12.2008

---

Veel wonderlijke plaatjes met ook veel erotiek en een vis. Ik kende Melle eigenlijk helemaal niet, terwijl het toch heel toegankelijke kusnt lijkt te zijn
De tentoonstelling van Wijnberg sprak me meer aan, maar leek wel een beetje een allegaartje.

Tentoonstelling - Foto: Bert Nienhuis

Joods Historisch Museum| Amsterdam: 21.12.2008 - 5.4.2009.
Gezien 21.12.2008

---

Bert Nienhuis fotografeerde onder andere voor de roemruchte kleurenbijlage van Vrij Nederland. Daarnaast op de tentoonstelling portretten van o.a. beroemdheden, politici en schrijvers. Mooi is dat de stijl van de foto's meeverandert met de gefotografeerde onderwerpen. Van de begeleidende praatjes bij de opening helaas niet veel meegekregen want iedereen die was uitgenodigd, was kennelijk ook gekomen, dus nogal druk.

Op stap - New York | Las Palmas | Rotterdam

Nogal divers
Gedaan: 17.11.2007, Rotterdam

---

Soms doe je meer indrukken op dan een blogger aankan. We deden een jaarlijks weekendje Rotterdam. Dag 1: Eerst slapen in Hotel New York. Dat is zondermeer (naast Lloyd Amsterdam) het leukste hotel van Nederland. Prachtige en originele kamers in een geweldige historische omgeving. De lounge biedt vooral op zaterdagochtend een zinderende sfeer met uitzicht op de havens. Tegelijkertijd huisvest New York het restaurant met nagenoeg de slechtste service van Nederland. Mijn advies: als je er dan toch geen zin in hebt, ophouden met dit restaurant en alleen nog maar kroketten serveren.
Dag 2: Eerst het Nederlands fotomuseum in het gebouw Las Palmas, de buren van hotel New York. Vooral onder de indruk van de tentoonstelling van Joachim Schmid (PhotoWorks 1982-2007). Schmid recycled foto's in een geheel eigen aanpak met thematische collages en bij elkaar geraapte beelden. De tentoonstelling geeft een prachtig beeld van fotografische iconografie. Doet Schmid dat nog op basis van via een oproep ontvangen archieven en gevonden materiaal, in de huidige tijd zou hij natuurlijk ook zijn voordeel kunnen doen met Google of Flickr. Ter illustratie: tijdens al mijn dagjes Rotterdam zie ik telkens op zijn minst één fotograag bezig op de Erasmusbrug. Dat levert een aardig plaatjesalbum.
De zustertentoonstelling: Joel Meyerowitz 1970-1980 was wel mooi maar niet indrukwekkend. Dat is ook een beetje het probleem met grote fotoseries in een tentoonstelling; door de hoeveelheid vlakt de impressie een beetje af. Voor het tentoonstellingsgedeelte was de beperktere ruimte in het oude fotomuseum een zegen, dat dwong de makers tenminste nog tot enige beperking. In Las Palmas hangt toch nog een iets te gewilde industriële sfeer, maar dat is natuurlijk de USP van de Kop van Zuid.
Na een lunch (Hotel New York, niet mijn keuze) op naar Rotterdam centrum: eerst Donner (niet te missen) en daarna naar café Timmer, een van de oudste cafés van Rotterdam, voor een zeer authentieke bierbeleving. En tenslotte heerlijk gegeten bij restaurant Gusto, een absolute aanrader, mede gerund door Alex Verburg die me al eerder aangenaam verraste met het om de hoek gelegen Oliva.

Tentoonstelling - Istanbul , de stad en de sultan

De Nieuwe Kerk Amsterdam
16.12.2006 - 15.4.2007
gezien: 6.1.2007

---

Ruim 300 schatten van de sultans uit verschillende musea in Istanbul. De tentoonstelling wordt aangeprezen als een wandeling door het rijke verleden van de Ottomaanse sultans.
Nou weet ik niet zoveel van Ottomaanse sultans, maar je verwacht dan toch wel een beetje dat je met zo'n tentoonstelling gegrepen wordt door de sfeer, de rijkdom en de vroegere glorie van Istanbul. Dat was eigenlijk alleen maar het geval met de getoonde miniaturen. En dan nog omdat ik zojuist het boek Ik heet Karmozijn van Orhan Pamuk had gelezen. Bij de in dat boek beschreven miniatuurkunst kan ik me nu een betere voorstelling maken.
Een wandeling door het rijke verleden van de Ottomaanse kunst wilde de tentoonstelling maar niet worden. Eigenlijk meer een moeizaam uitstapje tijdens een wandeling door Amsterdam. Hoewel men zichtbaar zijn best heeft gedaan om een Ottomaanse sfeer te creëren in de Nieuwe Kerk, blijft het toch de Nieuwe Kerk behangen met veel tekst en prullaria. De echte schoonheid van de Ottomaanse kunst viel daarbij een beetje in het niet. We stonden snel weer buiten.